Dermatolojik lezyonlara sıklıkla psikiyatrik komorbiditeler eşlik etmekte olup, bu durum stresle ilişkili mekanizmalar aracılığıyla klinik seyri ağırlaştırabilmektedir. Dermatolojik lezyonları bulunan hastalarda eşlik eden psikiyatrik bozuklukların erken dönemde tanınması ve uygun şekilde tedavi edilmesi, yalnızca psikiyatrik semptomların hafiflemesine değil, aynı zamanda dermatolojik bulguların gerilemesine de katkı sağlayabilmektedir.
Tedaviye refrakter kronik ürtiker tanısı bulunan, depresyon ve anksiyete komorbiditeleri eşlik eden 51 yaşındaki kadın hasta psikiyatri polikliniğine başvurdu. Anamnezde, döküntülerin stresle tetiklendiği ifade edilmiş olup başka herhangi bir tetikleyici faktör bildirilmemiştir. Hastaya tedavi öncesi ve sonrası Beck Anksiyete Envanteri (BAI) ile Hasta Sağlık Anketi-9 (PHQ-9) uygulanmıştır. Ayrıntılı tıbbi öykü alınmış, fizik muayene bulguları kaydedilmiş ve dermatolojik lezyonlar tedavi öncesi ve sonrası dönemde karşılaştırılmıştır. Bir aylık essitalopram tedavisi sonrasında hastanın dermatolojik lezyonlarında gerileme gözlenmiş; BAI ve PHQ-9 skorlarına göre psikiyatrik semptomlarda belirgin iyileşme saptanmıştır.
Kesin patofizyolojik mekanizmalar henüz tam olarak aydınlatılamamış olmakla birlikte, essitalopram tedavisi sonrasında gözlenen klinik iyileşmenin stres düzeyindeki azalma ile ilişkili olabileceği düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı, dermatolojik lezyonlara eşlik eden psikiyatrik komorbiditelerin varlığını ortaya koymak, bu komorbiditelere yönelik olası tedavi stratejilerini tartışmak ve klinik seyir üzerindeki muhtemel etkilerini değerlendirmektir. Ayrıca, bu olgu üzerinden hastaya bütüncül ve psikososyal yaklaşımın önemi ile aile hekimlerinin bu süreçteki rolü ele alınmıştır.,
Anahtar Kelimeler: Ürtiker, anksiyete, depresyon, essitalopram, emosyonel stresi